Kategorie abchemii określają charakter utrwalonego rejestru oraz porządek wyłoniony w toku przemian. Ich katalog wyrasta z praktyki: każda kategoria musi znaleźć potwierdzenie w rzeczywiście powstałej abchemii.
Każda abchemia jest jednorazowym zapisem niepowtarzalnego przebiegu reakcji chemicznych. Można odtworzyć warunki procesu, lecz nie układ, który się z nich wyłania. Dlatego każda pozostaje jedynym materialnym świadectwem własnego powstania.
08.08.2026 / 18:00 - 21:00
WYSTAWA PRAC MARCINA BER-KRUPKI
Pałac Sielecki
Siedziba Główna Konfederacji Lewiatan
ul. Zbyszka Cybulskiego 5
00-727 Warszawa
Abchemia zatem nie imituje rozpadu, lecz powstaje z jego rzeczywistego działania. W tym właśnie sensie abchemizm jest sztuką tworzoną przez rozpad.
Abchemizm nie uznaje imitacji skutków przemian chemicznych. Rdza, rozpad czy ślad reakcji nie mogą być namalowane lub w jakikolwiek inny sposób upozorowane. Widzialna forma abchemii musi wynikać z rzeczywistych procesów zachodzących na płaszczyźnie metalu.
(ur. 1991) — artysta sztuk wizualnych.
Twórca abchemizmu; autor projektu STACJA RIFSTANGI — pierwszej polskiej instalacji artystycznej zrealizowanej pod kołem podbiegunowym na północnym krańcu Islandii (66°32’ N).
Działa w obszarze malarstwa, rzeźby i performansu, rozwijając swoją praktykę twórczą między Warszawą a Reykjavíkiem.
Wyrasta z rozpoznania procesu, w którym naruszenie ładu otwiera fazę chaosu prowadzącą do wyłonienia się nowego porządku, utrwalanego w obiekcie artystycznym nazywanym ABCHEMIĄ.
Etymologia: abstrakcja chemiczna.
Autorski obiekt artystyczny Marcina Ber-Krupki, łączący cechy obrazu i reliefu, stanowiący materialną realizację założeń abchemizmu. Jego zapis i forma wyłaniają się w toku procesów chemicznych zachodzących na płaszczyźnie metalu. Artysta inicjuje ich przebieg, a następnie rozpoznaje moment właściwy dla stabilizacji osiągniętego stanu dzieła.
Manifest abchemizmu ustanawia język, pojęcia i zasady nurtu. Rozwija jego ideowe podstawy oraz określa relację między autorem, materią, przypadkiem i czasem.
Abchemizm redefiniuje autorstwo, przesuwając je z bezpośredniego modelowania formy ku ustanawianiu warunków i podejmowaniu decyzji granicznych. Choć abchemia zachowuje cechy obrazu, jej wizualna postać nie jest bezpośrednim rezultatem aktu malarskiego, lecz wyłania się w wyniku rzeczywistych przemian zachodzących na płaszczyźnie metalu. Artysta inicjuje proces i określa zakres własnej ingerencji, podczas gdy materia działa jako realny czynnik sprawczy, a utrwalony rejestr powstaje poza pełnym zasięgiem jego gestu.
kontakt@abchemia.com